lisan-ı osmani olarak da bilinir, osmanlı devleti döneminde kullanılan türkçe yazı diline verilen addır. arap alfabesi'nin farsça ve türkçe'ye uyarlanmış bir biçimi ile yazılır.
osmanlı yönetici sınıfının ve eğitimli seçkinlerin kullandığı bir yazışma ve edebiyat dili olan osmanlıca, günlük hayatta konuşulan bir dil olmamıştır. en belirgin özelliği, türkçe cümle altyapısı üzerinde, islam dünyasının klasik kültür dilleri olan arapça ve farsça'yı serbestçe kullanma imkânı tanımasıdır. günlük dilden farklı ve karmaşık kuralları olan bu dili ustalıkla yazma becerisine inşa adı verilir. bu beceri uzun bir eğitim süreci ile kazanılırdı.
türkçe, arapça ve, farsçadan oluşan bir dil. aslında osmanlıca yanlış bir söylemdir, doğrusu osmanlı türkçesidir; çünkü osmanlı türkçesi başlı başına bir dil değildir. eski türkçe de denilebilir.
13-20. yüzyıllar arasında anadolu?da ve osmanlı devleti?nin hüküm sürdüğü yerlerde yaygın olarak kullanılmış olan, özellikle 15. yüzyıldan sonra arapça ve farsçanın etkisinde kalan türk yazın dili. osmanlı türkçesi ya da eski yazı olarak da bilinen osmanlıca arapça, farsça ve türkçenin karışımıdır ve arap alfabesiyle yazılır.
günümüzde kurslarda öğretilmeye çalışılan öğrenene ne fayda getireceğini anlayamadığım eski model türkçedir.
(şimdi birileri anlı şanlı tarihimiz diye atıp tutar,o sebebten ekleyeyim:bu lisan gereken bölümlerde zaten okutulmakta.halka ne faydası olur onu anlamıyorum)
yükleniyor...
