her ne kadar iki ülke halkının bir birlerine çok benzediği bir hakikat ise de, orjinali türk mutfağına ait olup, komşunun diline uygun devşirme isimlerle araklamaya çalıştığı yemeklerdir. musakka, imambayıldı, baklava, cacık bunlardan bir kaçıdır.
büyük bölücüler gelip osmanli imparatorluğu'nu kesip biçtikleri zaman ortaya birçok millet,devlet çıktı.
türkiye osmanlı'nın devamıdır yalanı, her şeyi türkiye'nin üzerine yıkmak ve onu sömürmeye devam etmek için söylenildi. bugünlere kadar getirmenin lüzumu yok.
neyse..o günlere dönelim.. o zaman ne türk vardı, ne yunan, ne arap ne bulgar.. hepsi osmanlı değil miydi? bu ülkeler rahat sömürülmeye müsait olsunlar diye parça parça ayrıldıkları zaman osmanlı'nın o zengin kültürü doğal olarak hepsinin içinde devam etti.
zaten kendi zengin kültürlerine sahip olan türkler, grekler ve araplar bile osmanlı'nın bu kültürünü benimsediler.
şimdi.. baklavayı kim icad etti? ilk yaprağı kim sardı pirincin etrafına, sütten yoğurt yapmak ilk kimin aklına geldi? hadi araştıralım hep birlikte. diyelim ki bulduk. bir de onun kimliğini çıkarmak gerekiyor ortaya.. türk oğlu türk mü, tatar kızı tatar mı.. eyvah ya karışıksa? ne pok yiyeceğiz ula? nasıl sahipleneceğiz onu.. hay allah gel de çık işin içinden..
neyi biliyoruz abi? neyden eminiz? 12. yüzyılda yolu kayseri'ye düşen bir portekizli gezginin bulmadığı ne malum pastırmayı.. müzikte de aynı dert. "agabey o makedon türküsüydü, pis bulgarlar çaldı be bizden.." lan aynı melodi bizde de var, yunanistan'da da var.
yemekler aynı.. enstrümanlar aynı.. konuştuğumuz diller feci derecede aynı.. davranışlarımız ve kültürü oluşturan diğer öğeler de çok benzer birbirine..zaten yaşadığımız yer de çok yakın.. ee? bunu bize kardeşlik, komşuluk, güzel anılar, paylaşmak gibi şeyler hatırlatması gerekmez mi? bunu kıymetini bilmek ve keyfini çıkarmak yerine ne diye yaparız bunları?
seneler evvelinde mediterraneo diye italyan yapımı, fakat yunan adasında geçen bir film izlemiştim. 'anam aynı biz gibi bunlar da' diye tepkiler vermiştim. yazın en yakın arkadaşım the djinn in the nightingale's eye (en yakın zamanda çaylaklıktan kurtulması dileğiyle, burdan yetkililere sesleniyorum.) atina'da yaptığımız tatil sırasında menülerde peinirli, pastourmali pide olsun, en önemlisi döner olsun, hatta kebab olsun hepsine rastgeldik. sardalyaya sardine diyorlar. çok benzerlikler var. kalkıp da kim kimden neyi çalmış diye kafa yormaktansa kim daha başarılı bu yemekleri yapma konusunda diye tartışmak lazım kanımca. kebabı beceremiyorlar.çok aferdersiniz tabağa sanki birisini uzun uzun sıçırtmışlar gibi duruyor.
döner.evet evet bildiğimiz döneri alıyorlar ''doner'' diyorlar,grek doner diye elin almanına satıyorlar.yanında ayran istiyorsun onu da grek ayran diye satıyorlar ama işin garibi ayranın markası peker.bildiğin türk malı.
yükleniyor...
